Osią “Manifestu” Sepultury jest relacja radiowa z brutalnej akcji policji brazylijskiej w jednym z zakładów karnych. Choć relacja jest tylko udawana, to jednak wydarzenia miały miejsce naprawdę i do dziś uznawane są za jeden z najbardziej ewidentnych przykładów łamania praw człowieka w historii Brazylii.
Znani blackmetalowcy z Norwegii w ostatnich latach coraz chętniej sięgają w swoich tekstach do tematyki… ezoterycznej. “Gateways”, w dosłownym tłumaczeniu “wrota”, opowiadają o tym, co nam może dać otworzenie czakr.
Sam tytuł płyty i trzy szóstki na jej okładce wystarczyły konserwatywnym środowiskom w Stanach Zjednoczonych, by publicznie palono i niszczono ich płyty w trakcie trasy koncertowej promującej “The Number Of The Beast” grupy Iron Maiden. Tymczasem utwór opowiada o czymś, co nikomu nie przeszkadzało w przypadku popularnego, kinowego filmu, odbiór twórczości długowłosych muzyków był jednak – jak widać – zupełnie inny. Dlaczego?
Fragment utworu zawierający krzyk zbuntowanego młodzieńca do znęcającej się nad nim matki stał się przyczyną fali krytyki, która spadła na Disturbed. Moim zdaniem krytyki zdecydowanie nieuzasadnionej.
Prowokacyjne i obrazoburcze teksty to codzienność w świecie muzyki heavy metal. Analizuję, czy sarkazm wylewający się z tekstu Romana Kostrzewskiego “Odi Profanum Vulgus” ma swoje uzasadnienie.
O tym, że ciężka, agresywna muza pomaga przezwyciężyć wielkie życiowe problemy i osiągnąć bardzo wiele, opowiada utwór “Looking Down the Barrel of Today”. Warto zapoznać się z historią wokalisty grupy!
Narkotyki to temat, do którego muzycy (nie tylko metalowi) sięgają dość często. Dlaczego jednak sięgnął do niego James Hetfield z Metalliki we „Władcy marionetek”? Podobno członkowie grupy nigdy nie mieli z nimi problemu!
Trudno w to uwierzyć, że od chwili skomponowania tego wielkiego hitu minęło już ponad 50. lat! Tym bardziej, że tekst “Paranoid” pozostał aktualny i to jak bardzo!
Z pozoru teledysk do utworu “Another World” budzi skojarzenia ze słynnym filmem “Planety Małp”, jednak zawarta jest w nim dużo głębsza myśl, której źródeł należy szukać w filozofii buddyjskiej.
Behemoth od lat uchodzi za grupę otwarcie propagującą satanizm, a Nergal przez środowiska katolickie postrzegany jest jako istne wcielenie zła. Bliższe przyjrzenie się tekstom zespołu może jednak zaskoczyć, tak jak to jest w przypadku “Lucyfera”.